Τα 10 Καλύτερα Ποιήματα του Wallace Stevens

Η Συλλογή Ποιημάτων του Wallace Stevens (Γουάλας Στίβενς) κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ για ποίηση όταν κυκλοφόρησε το 1955. Η ποίηση του Stevens εξακολουθεί να είναι πολύ δημοφιλής μέχρι και σήμερα. Από πού πρέπει όμως να ξεκινήσει ο σχετικά αρχάριος αναγνώστης για να ανακαλύψει τις χαρές αυτού του μεγάλου νεωτεριστικού ποιητή του 20ού αιώνα; Δείτε παρακάτω τα 10 καλύτερα ποιήματα του Wallace Stevens.

1. Ο Αυτοκράτορας του Παγωτού

Ο Αυτοκράτορας του Παγωτού πληροί τις προϋποθέσεις του «πιο αινιγματικού ποιήματος του 20ου αιώνα». Γράφτηκε από τον Wallace Stevens και δημοσιεύθηκε το 1923 απο τη συλλογή Αρμόνιο. Ποιος ή τι, είναι ο αυτοκράτορας του παγωτού; Μετά από αρκετές αναγνώσεις, ο κάθε αναγνώστης μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα και να κάνει τις δικές του υποθέσεις.

2. Ο Χιονάνθρωπος

Ο Χιονάνθρωπος δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1921 στο περιοδικό Poetry και αποτυπώθηκε στην πρώτη συλλογή του Stevens, τη συλλογή Αρμόνιο το 1923. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή μικρά ποιήματα του Stevens.

Είναι ένα ποίημα που μιλά για την απόρριψη, της ρομαντικής παρόρμησης, να προβάλεις τα δικά σου συναισθήματα, στον κόσμο γύρω σου, και έτσι συνδέεται με την απόρριψη του Stevens προς την Κεστασιανή αισθητική. Ο Stevens επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την ποίηση του John Keats (Τζον Κητς) στις αρχές της καριέρας του. Είναι δύσκολο, λοιπόν να μην πέσουμε στην αξιολύπητη αυτή πλάνη, θα μπορούσαμε να πούμε, αλλά αυτό πρέπει να προσπαθήσουμε να κάνουμε. Να σταματήσουμε να βλέπουμε το χειμώνα ως χρόνο απώλειας και να σταματήσουμε να ακούμε νότες δυστυχίας στον ήχο του ανέμου.

Δείτε επίσης: Τα 10 Καλύτερα Βιβλία του George Bernard Shaw

3. Ανέκδοτο μιας Στάμνας

Το Ανέκδοτο μιας Στάμνας ερμηνεύεται ποικιλοτρόπως από την μια ως ένα ποίημα που έρχεται σε αντιπαράθεση με το ποίημα του John Keats, “Ωδή σε μια ελληνική Υδρία” και από την άλλη σε ένα περιβαλλοντικό ποίημα για τον αντίκτυπο της ανθρώπινης κυριαρχίας στη φύση. Ένα ποίημα που χωρίζει τους αναγνώστες και τους κριτικούς. Στο μόνο πράγμα που μπορούν να συμφωνήσουν είναι στο ότι είναι ένα πραγματικά άριστο ποίημα, με περίεργη στοίχιση.

4. Κυριακή Πρωί

Το Κυριακή πρωί είναι ένα μακροσκελές ποίημα που εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1915 στο περιοδικό Poetry, αν και η πληρέστερη εκδοχή δημοσιεύθηκε μόνο στη συλλογή Αρμόνιο το 1923. Το ποίημα, το οποίο πρόκειται για έναν διαλογισμό για το πως να μην είσαι Χριστιανός, επικεντρώνεται σε μια γυναίκα που μένει στο σπίτι, χαλαρώνοντας, σε ένα Κυριακάτικο πρωί, όταν ουσιαστικά όλοι οι άλλοι βρίσκονται στην εκκλησία. Το ποίημα περιλαμβάνει τη δήλωση ότι «ο θάνατος είναι η μητέρα της ομορφιάς».

5. Δεκατρείς Τρόποι να Κοιτάξεις έναν Κότσυφα

Το Δεκατρείς τρόποι να κοιτάξεις έναν κότσυφα διαπραγματεύεται την προοπτική, μια από τις βασικές ιδέες που στηρίζουν πολλά από τα καλύτερα ποιήματα του Wallace Stevens. Η ιδέα ότι είναι σημαντικό στην τέχνη να βλέπει κανείς το ίδιο πράγμα από διάφορες οπτικές γωνίες. Ο τίτλος του, ένα από τα πιο διάσημα ποιήματα του Stevens, υπογραμμίζει με προσοχή τη σημασία της προοπτικής για το έργο του, καθώς βλέπει το μαύρο πουλί από δεκατρείς διαφορετικές οπτικές γωνίες.

6. Η ιδέα της τάξεως στο Key West

Το Η ιδέα της τάξεως στο Key West είναι ένα μεταγενέστερο ποίημα που χρονολογείται από το 1934 και δημοσιεύθηκε στη συλλογή του Ιδέες της Τάξης, εξ’ ου και ο τίτλος αυτού του ποιήματος. Είναι εύκολο να συνοψίσουμε το ποίημα, αλλά είναι δύσκολο να το αναλύσουμε. Από τη μία πλευρά, φαίνεται να περιγράφει την εμπειρία το να ακούς ένα γυναικείο τραγούδι και την εντύπωση που αφήνει στον ομιλητή του ποιήματος, αλλά από την άλλη αφορά την ανθρώπινη φαντασία και το πώς βλέπουμε και αλληλεπιδράμε με τον πραγματικό κόσμο.

7. Of Mere Being

Εάν έπρεπε να διαλέξουμε την αγαπημένη μας γραμμή σε όλο το ποίημα του Wallace, ίσως να ήταν η εξής «Τα πυρπολημένα φτερά του πουλιού κρέμονται από το ίδιο το πουλί» και είναι η γραμμή που ολοκληρώνει το ποίημα. Ο καταλληλότερος τρόπος για τον Stevens να ολοκληρώσει αυτό το αινιγματικό και σύντομο ποίημα από τη μεταγενέστερη περίοδο του.

8. Disillusionment of Ten O’Clock

Το Disillusionment of Ten O’Clock, αυτό το σύντομο ποίημα φαίνεται να παίζει με ένα διπλό νόημα της «απογοήτευσης». Αναφέρεται τόσο στο απογυμνωμένο από αυταπάτες όσο και στην έλλειψη φαντασίας. Η επανειλημμένη χρήση των αρνητικών από το Stevens και η έμφαση στο χρώμα (που αναφέρεται, αλλά μόνο για να επιστήσουμε την προσοχή στην απουσία του), υπογραμμίζουν την κενή περιπέτεια της ζωής των περισσότερων ανθρώπων, με μόνο τον παλιό ναύτη να ονειρεύεται το χρώμα.

9. The House Was Quiet and the World Was Calm

Το The House Was Quiet and the World Was Calm είναι ένα ποίημα από εκείνα που σε κάνουν να μένεις μέχρι αργά τη νύχτα διαβάζοντας το και αυτό είναι, κατ ‘ουσίαν, το ποίημα του Wallace Stevens η διαδικασία της ανάγνωσης την νύχτα στην ησυχία του σπιτιού και η μοναχικότητα.

10. A Postcard from the Volcano

Το A Postcard from the Volcano είναι μια συλλογή με τα σπουδαιότερα ποιήματα του Wallace Stevens με ένα ποίημα, που αφηγείται από τα θύματα κάποιου ακραίου φυσικού γεγονότος. Ο Στίβενς δίνει φωνή στους νεκρούς σε αυτό το ισχυρό ποίημα από το 1935, που διηγείται από τα οστά των νεκρών των οποίων τα σώματα κάποτε ήταν «γρήγορα όπως οι αλεπούδες στο λόφο».