Hello! Είμαι η Εύα και είμαι 21… ή μήπως να λέω 20; Από ποία ηλικία και μετά “οφείλει” κάποιος να κρύβει την ηλικία του, άραγε; Ποίο είναι αυτό το απαγορευμένο νούμερο, στο οποίο μόλις φτάνουμε σχεδόν αυτόματα “κόβουμε” χρονάκια από πάνω μας; Και γιατί εν πάση περιπτώσει μας νοιάζει τόσο η ηλικία; Τόσο άγχος και μία διαρκής μάχη με τον χρόνο και έναν αριθμό. Και φυσικά όλα αυτά σε συνάρτηση με τα κοινωνικά “πρέπει”. Πάμε όμως να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Αυτό που παρατήρησα και μου φάνηκε εντυπωσιακό είναι το πλήθος των ερωτήσεων και των σχολίων που αφορούσαν την ηλικία. Τίτλοι του τύπου “Γνωστή τηλεπαρουσιάστρια με 5 χρόνια μικρότερό της” και συζητήσεις επί συζητήσεων για το αν επικροτούν ή όχι την διαφορά ηλικίας στις σχέσεις. Αμέτρητες ερωτήσεις σε συνεντεύξεις, όπως “Πότε θα παντρευτείς;”, “Τώρα που παντρεύτηκες άντε πότε θα κάνετε παιδάκι;”. “Άλλα παιδάκια πότε θα κάνετε;”. Και φυσικά η ερώτηση που δεν λείπει από πουθενά “Εσύ λες την ηλικία σου;”, “Πως διατηρείσαι έτσι στην ηλικία σου;”, “Εσύ τι έχεις πειράξει πάνω σου και τι πλαστικές έχεις κάνει;” Και κάπου εδώ να παρατηρήσουμε ότι τα σχόλια έχουν στοιχεία φυλετικής διάκρισης και οι ερωτήσεις αφορούν κυρίως τις γυναίκες.
Δείτε επίσης: Αγάπησε Τον Εαυτό Σου
Ότι δηλαδή οι γυναίκες τρέχουμε σε ένα “μαραθώνιο” και πρέπει να φτάσουμε στον τερματισμό πριν χτυπήσει το καμπανάκι; Μας κυνηγάει κάποιο χρονόμετρο γένους θηλυκού που δεν υπάρχει για τους άντρες; Υπάρχουν ηλικιακά όρια στο πότε μία γυναίκα θα παντρευτεί και στο πότε θα γίνει μητέρα;
Και πλέον θεωρείται τόσο κοινωνικά αποδεκτό να φέρνεις σε δύσκολη θέση μία γυναίκα και να απαιτείς να σου πει τόσο προσωπικά της δεδομένα; Πόσες φορές δημοσιοποιήθηκε μια εγκυμοσύνη από τα Μέσα πριν το δημοσιεύσει η ίδια η μητέρα. Κάτι δεν πήγε καλά στην εγκυμοσύνη και μετά η γυναίκα έπρεπε να δώσει αναφορά στον κάθε δημοσιογράφο και σχολιαστή. Πόσες φορές σε συνεντεύξεις ακούμε την ερώτηση “πότε θα κάνετε παιδάκι”, σε γυναίκες όλων των ηλικιών που δεν γνωρίζεις τι μπορεί να αντιμετωπίζει η γυναίκα αυτή για να κάνει ένα παιδάκι, και δεν είναι υποχρεωμένη να το μοιραστεί μαζί σου.
Στο 2019 υπάρχουν ακόμα, ή πιο σωστά θα έπρεπε να υπάρχουν ακόμα ταμπού για τις σχέσεις με διαφορά ηλικίας, ή τη “σωστή” ηλικία να γίνεις μητέρα; Όχι θα έλεγα εγώ.
1. Οι γυναίκες που λένε την ηλικία τους χωρίς κανένα πρόβλημα.
2. Οι γυναίκες που έχουν πει στον δημοσιογράφο από πριν ότι δεν θέλουν ερωτήσεις για την ηλικία τους και δεν μιλάνε για αυτή, καθώς δεν είναι ευγενικό να ρωτάς μια κυρία την ηλικία της.
3. Οι γυναίκες που κρύβουν κάποια χρονάκια.
Τι θεωρείτε ότι ώθησε τις γυναίκες στις 2 τελευταίες κατηγορίες στην ανασφάλεια αυτή με την ηλικία τους, με ένα αριθμό ουσιαστικά; Μπορεί σίγουρα να οφείλεται σε κάποια προσωπική ανασφάλεια, μία φοβία προς το πέρασμα των χρόνων και τη θέληση να προλάβουν να κάνουν όλα όσα θέλουν. Τις περισσότερες φορές όμως πιστεύω ότι η αιτία που μια γυναίκα κρύβει την ηλικία της, είναι η ίδια η κοινωνία.
Ποίος δεν έχει ακούσει ότι η γυναίκα γύρω στα 30 πρέπει να παντρευτεί και να κάνει παιδιά και οικογένεια; Μία τόσο ξεπερασμένη αντίληψη κατά τη γνώμη μου. Μιας και πλέον οι γυναίκες έχουν κατοχυρώσει την θέση τους στην αγορά εργασίας, εργάζονται κανονικά και αφιερώνουν χώρο και χρόνο σε αυτή.
Έτσι λογικά η οικογένεια και τα παιδιά μπορεί να έρθουν και στα 33 και στα 36 και στα 38, ίσως και ποτέ, ανάλογα πότε μια γυναίκα νιώσει έτοιμη και τις προτεραιότητές της. Όχι όταν της το επιβάλλει η οικογένεια της που ανυπομονεί να δει εγγονάκι, ούτε ο κάθε σύντροφος, ούτε οι συγγενείς γιατί είναι 32 και δεν θα “προλάβει”. Όλη αυτή η αγωνία και το άγχος να προλάβουμε.. να προλάβουμε τι ουσιαστικά; Τον χρόνο.
Κάποιος που έχει μεγάλη μύτη και τον ενοχλεί πάει στον πλαστικό χειρουργό, κάνει χειρουργείο και την φτιάχνει. Τα fillers για τα χείλη, τα ζυγωματικά, τα νήματα, το botox, (που είναι και τα πιο συνηθισμένα) γίνονται και από δερματολόγο και ανήκουν στη κατηγορία της αισθητικής ιατρικής. Οι ερωτήσεις που διατυπώνονται είναι μόνο για τις πλαστικές επεμβάσεις και άρα λίγο άστοχες. Άλλο ένα παράδειγμα προσωπικών δεδομένων, που καμία γυναίκα δεν χρειάζεται να δίνει αναφορά σε κανένα για το τι έχει κάνει και τι όχι.
Πάντα βέβαια σε λογικά πλαίσια, δεν αναφερόμαστε σε ακραία παραδείγματα, που αγγίζουν την παραμόρφωση, ή ακραίες παρεμβάσεις σε πολύ μικρές ηλικίες χωρίς να υπάρχει ανάγκη. Αφορά στα πλαίσια του κουτσομπολιού, ή τα ξεπερνά και χαρακτηρίζεται ένας άνθρωπος από το αν έχει πειράξει κάτι πάνω του; Ελπίζω το πρώτο.
Δείτε επίσης: Να Τολμάς Το Ακατόρθωτο
Οπότε για να καταλήξουμε στα αρχικά ερωτήματά μας όπως ποίο είναι αυτό το απαγορευμένο νούμερο, στο οποίο μόλις φτάνουμε σχεδόν αυτόματα “κόβουμε” χρονάκια από πάνω μας, ποία είναι η απάντηση; Σε πολλές χώρες συνηθίζεται οι γυναίκες να γίνονται μητέρες και να κάνουν οικογένεια ακόμα και στα 13 – 14 χρόνια τους. Σε κάποιες άλλες, όπως και η Ελλάδα η “πρέπουσα” ηλικία είναι γύρω στα 30. Τι θέλω να πω..
Σε κάθε χώρα, σε κάθε χρονική περίοδο τα δεδομένα αλλάζουν και μεταβάλλονται από οικονομικούς, κοινωνικούς και συχνά πολιτικούς παράγοντες. Πριν χρόνια μία γυναίκα ή άντρας στα 40 θεωρούνταν πολύ μεγάλος. Τώρα πλέον τα 40 είναι τα νέα 30. Οι συνθήκες αλλάζουν και διαμορφώνονται αναλόγως τα εργαλεία που έχουμε.
Δεν χρειάζεται να υπάρχει ακόμα αυτή η ηλικιακή διάκριση και να διαιωνίζεται αυτή η λογική. Εδώ στην Ελλάδα, υπάρχει κόσμος που ασχολείται για το αν αυτή είναι αρκετά μεγάλη για να γίνει μάνα, ή πόσες πλαστικές έχει κάνει η άλλη και πόσο χρονών είναι. Ο καθένας ξέρει καλύτερα από τον καθένα το καλό του. Δεν χρειάζεται να πιεζόμαστε και να αγχωνόμαστε με τον χρόνο. Πρέπει να ζούμε την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία, (όσο στερεοτυπικό και αν ακούγεται). Να κάνουμε τον χρόνο σύμμαχο μας!
Κλείνοντας, να επισημάνω ότι όλα τα παραπάνω είναι απλώς οι σκέψεις και οι προβληματισμοί μου σχετικά με το θέμα των περιορισμών λόγω ηλικίας και κοινωνικών “πρέπει”. Σχετικά με την δημιουργία οικογένειας και την εξωτερική εμφάνιση μιας γυναίκας, με αφορμή κάποιες τηλεοπτικές εκπομπές.
Όλοι μας έχουμε το δικαίωμα να επιλέγουμε πότε θα κάνουμε οικογένεια, τι επεμβάσεις θα κάνουμε στην εξωτερική μας εμφάνιση, τι συντρόφους θα έχουμε δίπλα μας. Η μόνη καθοδήγησή σε αυτό θα πρέπει να είναι η καρδιά μας και τι κάνει εμάς να νιώθουμε όμορφα. Απαλλαγμένοι από το άγχος της ηλικίας και από το τι είναι κοινωνικά αποδεκτό. Ή τι θα ευχαριστήσει τους άλλους με βάση την εικόνα που έχουν αυτοί για μας. Φυσικά όλα σε λογικά πλαίσια και χωρίς υπερβολές.
“BE YOURSELF EVERYONE ELSE IS ALREADY TAKEN”
– Oscar Wilde –
Thank you for being here, kisses till next time!
